วิธีนำเข้าสินค้าจากไทยมายังมาเลเซีย: 6 ขั้นตอนพื้นฐาน

ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสอบประเภทสินค้าและข้อกำหนดด้านการควบคุม

เริ่มต้นด้วยผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่ซัพพลายเออร์ ข้อกำหนดในการนำเข้าแตกต่างกันไปตามประเภท และการตรวจสอบเบื้องต้นสามารถหลีกเลี่ยงการค้างของสินค้าได้ในภายหลัง รับรหัส HS สำหรับแต่ละผลิตภัณฑ์ เนื่องจากรหัสนี้เป็นตัวกำหนดอัตราภาษีและใบอนุญาตที่อาจจำเป็นต้องใช้

สำหรับการอ้างอิงเบื้องต้น:

• **เครื่องสำอางไทย** โดยทั่วไปต้องแจ้งให้ NPRA กระทรวงสาธารณสุขมาเลเซีย ทราบก่อนการขาย หากคุณวางแผนนำเข้าเครื่องสำอางไทย ให้ตรวจสอบข้อกำหนดการแจ้งและผู้ที่สามารถยื่นคำขอได้
• **อาหารและเครื่องดื่ม** ตรวจสอบข้อบังคับของกระทรวงสาธารณสุขและ MAQIS สำหรับสินค้าบางประเภท รวมถึงการติดฉลากและการรับรอง
• **สมุนไพรไทยและผลิตภัณฑ์ดั้งเดิม** ผลิตภัณฑ์สมุนไพรไทยบางชนิดอาจจัดประเภทเป็นผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมและต้องการการลงทะเบียน ระบุการใช้งานและส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์เมื่อสอบถาม
• **สินค้าบ้านเรือน** โดยทั่วไปง่ายกว่า แต่ผลิตภัณฑ์ไฟฟ้าหรือเคมีบางชนิดมีข้อกำหนดพิเศษ

หากลูกค้าของคุณสนใจเรื่องฮลาล ให้ตรวจสอบสถานะผลิตภัณฑ์และว่าใบรับรองได้รับการยอมรับจาก JAKIM หรือไม่

เตรียมรายการสั้น ๆ ที่มีชื่อผลิตภัณฑ์ ส่วนประกอบหลัก และการใช้งาน เนื่องจากหน่วยงานหรือตัวแทนมักจะถามรายละเอียดนี้ก่อน

ข้อมูลทั้งหมดนี้เป็นเพียงการอ้างอิงเท่านั้น เนื่องจากข้อบังคับอาจเปลี่ยนแปลง ให้ยืนยันกับกรมศุลกากรของมาเลเซีย หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หรือตัวแทนการขนส่งที่มีประสบการณ์ก่อนทำการสั่งซื้อ

ขั้นตอนที่ 2: เลือกประเภทซัพพลายเออร์ที่เหมาะสม

หลังจากที่ประเภทชัดเจน ให้พิจารณาว่าคุณต้องการซื้อจากไหน ตัวเลือกแต่ละตัวมีข้อดีและข้อมูลที่แตกต่างกัน

**ตัวแทนจำหน่ายและผู้ขายส่ง** เหมาะสมหากคุณต้องการแบรนด์ที่รู้จักแล้วหรือการผสมผสานของหลายประเภทในคำสั่งเดียว การประสานงานนั้นง่ายกว่า แต่ตัวเลือกขึ้นอยู่กับสิ่งที่พวกเขาจัดการ ThaiNex ตัวอย่างเช่น เป็นหนึ่งในแหล่งสำหรับผลิตภัณฑ์ไทยขายส่งในหลายประเภท ทั้งเครื่องสำอางไทย สมุนไพรไทย อาหาร และสินค้าบ้านเรือน โดยมีเอกสารให้สำหรับแต่ละรายการเมื่อทำการสั่งซื้อ

**ผู้ผลิต** เหมาะสมหากคุณต้องการแบรนด์ของคุณเองหรือคุณลักษณะพิเศษ คุณต้องมีส่วนร่วมมากขึ้นในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การบรรจุภัณฑ์ และการควบคุมคุณภาพ

**ตลาดโลกและร้านค้าในกรุงเทพฯ** มีประโยชน์ในการดูแนวโน้มและทำการทดสอบขนาดเล็ก ถามว่าใบแจ้งหนี้และเอกสารการส่งออกสามารถให้ได้หรือไม่ เนื่องจากส่งผลต่อกรรมการศุลกากร

**ตลาด B2B ออนไลน์** ช่วยให้คุณสามารถเปรียบเทียบซัพพลายเออร์หลายรายได้ในครั้งเดียว

ก่อนตัดสินใจ ขอรายละเอียดบริษัท รายชื่อผลิตภัณฑ์ วันหมดอายุของสินค้าที่เสื่อมสภาพง่าย และตัวอย่างเอกสาร ขอตัวอย่างหากจำเป็น เปรียบเทียบแหล่งข้อมูลอย่างน้อยหลายแหล่งโดยใช้คำถามเดียวกัน เพื่อให้คำตอบเปรียบเทียบได้ง่าย การตัดสินใจที่ดีที่สุดไม่ใช่ราคาต่ำสุด แต่เป็นการผสมผสานของแหล่งที่ชัดเจน การสื่อสารที่ดี และเอกสารที่สมบูรณ์

ขั้นตอนที่ 3: ทำความเข้าใจเงื่อนไขการค้าและคำนวณต้นทุนจริง

ราคาผลิตภัณฑ์เป็นเพียงส่วนหนึ่งของต้นทุน ผู้นำเข้าใหม่จำนวนมากคำนวณอัตรากำไรสูญหายเนื่องจากดูเฉพาะราคาในใบแจ้งหนี้เท่านั้น

เริ่มต้นด้วย **Incoterms** ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่กำหนดว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบต้นทุนและความเสี่ยงในแต่ละระยะ เงื่อนไขทั่วไปสองเงื่อนไข ได้แก่:

• **EXW:** คุณหรือตัวแทนของคุณรับสินค้าจากคลังสินค้าของผู้ขายและจัดการการเดินทางเกือบทั้งหมด
• **FOB:** ผู้ขายจัดการสินค้าจนกว่าจะโหลดลงเรือที่ท่าเรือตามข้อตกลง จากนั้นคุณจะยึดครองครั้งต่อไป

ถัดไป ให้ระบุต้นทุนทั้งหมดที่เป็นไปได้:

• ราคาผลิตภัณฑ์และค่าธนาคาร
• การบรรจุซ้ำและการติดฉลากหากจำเป็น
• ค่าขนส่งและประกันภัย
• ค่าธรรมเนียมตัวแทนศุลกากรและการจัดการ
• ภาษีนำเข้าและภาษีที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการตรวจสอบภาษีสินค้า
• การแจ้ง การทดสอบ หรือใบอนุญาต
• การเก็บรักษา การขนส่งในประเทศ และค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์ม

หากสินค้ามีคุณสมบัติ ใบรับรองต้นกำเนิด **Form D** ภายใต้ ATIGA สามารถให้ลำดับความสำคัญด้านภาษีสำหรับสินค้าอาเซียน คุณสมบัติขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์และกฎเกณฑ์ต้นกำเนิด ดังนั้นให้ถามซัพพลายเออร์และตัวแทนศุลกากรของคุณ

แบ่งต้นทุนทั้งหมดด้วยจำนวนยูนิตเพื่อให้ได้ต้นทุนจริงต่อยูนิต จากนั้นคุณจึงตั้งราคาขายได้อย่างมั่นใจ ขอใบเสนอราคาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อให้ได้ตัวเลือกการเปรียบเทียบง่ายขึ้น และทำการคำนวณนี้ซ้ำทุกครั้งที่ปริมาณเปลี่ยนแปลง

ขั้นตอนที่ 4: เลือกเส้นทางการขนส่ง

มาเลเซียและไทยมีพรมแดนร่วมกัน ดังนั้นคุณจึงมีตัวเลือกมากกว่าประเทศอื่น ๆ ตัวเลือกที่ดีที่สุดขึ้นอยู่กับประเภทสินค้า มูลค่า ปริมาณ และการเร่งด่วน

**การขนส่งทางบก** มักพิจารณาสำหรับการขนส่งไปยังคณะแม่นำมาเลเซียผ่านจุดต่าง ๆ เช่น Bukit Kayu Hitam หรือ Padang Besar เหมาะสำหรับสินค้าผู้บริโภคจำนวนมาก แต่ต้องตรวจสอบสภาพของการบรรจุ การจัดการ และเอกสาร

**ทางทะเล** เหมาะสมกว่าสำหรับคำสั่งขนาดใหญ่และสินค้าหนัก โดยเฉพาะไปยัง Sabah หรือ Sarawak วางแผนล่วงหน้าเนื่องจากเกี่ยวข้องกับท่าเรือ ตู้คอนเทนเนอร์ และการจัดการเพิ่มเติม

**ทางอากาศ** เหมาะสำหรับสินค้ามูลค่าสูง ตัวอย่าง หรือการขนส่งเร่งด่วน โดยทั่วไปต้นทุนสูงกว่า

**คูเรียร์** ใช้งานได้จริงสำหรับตัวอย่างและคำสั่งเล็ก ๆ อย่าคิดว่าคำสั่งเล็ก ๆ ปราศจากการควบคุม โดยเฉพาะสำหรับผลิตภัณฑ์ที่มีการควบคุม

เมื่อสนทนากับผู้ส่ง ระบุประเภทผลิตภัณฑ์ น้ำหนัก ปริมาตร การบรรจุภัณฑ์ และจุดหมายปลายทาง ถามว่าใครจัดการการประกาศศุลกากรและวิธีการเก็บรักษาสินค้าตลอดการเดินทาง เครื่องสำอางไทย สกินแคร์ไทย อาหาร บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไทย และผลไม้อบแห้งไทยอาจไวต่ออุณหภูมิ ดังนั้นให้ขอคำแนะนำเกี่ยวกับการบรรจุภัณฑ์

เวลาและต้นทุนจริงจะได้รับการยืนยันในระหว่างใบเสนอราคา โดยขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์และเส้นทาง ดังนั้นให้ทำให้มีระยะเวลาพอ ๆ กันในการวางแผนสต็อก สำหรับคำสั่งแรก ให้พิจารณาการขนส่งที่เล็กกว่าเพื่อให้คุณสามารถประเมินเส้นทางและการจัดการก่อนเพิ่มปริมาณ

ขั้นตอนที่ 5 และ 6: เอกสาร ศุลกากร และการรับสินค้า

เอกสารที่ถูกต้องช่วยให้การปล่อยสินค้าง่ายขึ้น ชุดทั่วไปรวม:

• **ใบแจ้งหนี้เชิงพาณิชย์** ที่มีคำอธิบายผลิตภัณฑ์ที่ถูกต้อง
• **รายการบรรจุภัณฑ์** รวมจำนวนกล่องและน้ำหนัก
• **เอกสารการขนส่ง** เช่น bill of lading หรือ air waybill
• **ใบรับรองต้นกำเนิด** เช่น Form D หากเกี่ยวข้อง
• **ใบอนุญาตหรือการอนุมัติ** ตามประเภทผลิตภัณฑ์

ในมาเลเซีย การประกาศนำเข้าโดยทั่วไปจะทำผ่านระบบศุลกากรโดยใช้ Borang K1 และผู้นำเข้าจำนวนมากแต่งตั้งตัวแทนศุลกากรเพื่อจุดประสงค์นี้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าบริษัทของคุณมีการลงทะเบียนและบัญชีที่จำเป็น ถามตัวแทนของคุณเกี่ยวกับข้อกำหนดปัจจุบัน เนื่องจากขั้นตอนอาจเปลี่ยนแปลง

ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคำอธิบายในใบแจ้งหนี้ตรงกับสินค้าจริง การประกาศมูลค่าหรือเนื้อหาอย่างไม่ถูกต้องอาจนำไปสู่การลงโทษและความล่าช้า และไม่ใช่วิธีที่ดีในการสร้างธุรกิจระยะยาว

เมื่อสินค้าถึง ถ่ายรูปกล่องก่อนเปิด ตรวจสอบปริมาณ ความเสียหาย วันหมดอายุ และหมายเลขชุด เปรียบเทียบกับตัวอย่างและรายงานปัญหาเป็นลายลักษณ์อักษรแก่ซัพพลายเออร์และผู้ส่งโดยเร็วที่สุด

เก็บเอกสารทั้งหมดอย่างเป็นระเบียบเพื่อวัตถุประสงค์ด้านภาษี การตรวจสอบ และคำสั่งถัดไป หลังจากเสร็จสิ้นการขนส่งครั้งหนึ่ง ให้บันทึกต้นทุนและปัญหาจริง บันทึกนี้จะช่วยให้คุณวางแผนการนำเข้าครั้งต่อไปได้ง่ายขึ้น แบ่งปันข้อเสนอแนะนั้นกับซัพพลายเออร์และผู้ส่งของคุณ เพื่อไม่ให้ปัญหาเดียวกันนี้เกิดขึ้นอีก